wiedzaiswiat.npx.pl
Strona Główna Artykuły Download Linki Kategorie Newsów Kontakt Szukaj Luty 21 2018 01:55:27
wersja językowa
Człowiek
ewolucja człowieka
europejczyk paleolitu
zlodowacenie Würm
epoka brązu
epoka kamienia
prehistoryczne drzewo genealogiczne
skamieniałości a ewolucja
ślady przeszłości
W czym tkwi nasza wyjątkowość?
od futra do . . . futra
tajemnice hobbitów
Czas geologiczny a paleontologiczne metody odtwarzania ewolucji
początki naczelnych
australipithecus
Homo
śladami ewolucji
Ardi
antropogeneza
neandertalczyk wciąż zaskakuje
cywilizacje
kultura Vinča
nieznane miasto Majów
Starożytne Indie
skalne miasto
Çatalhüyük
Chiribaya
Sumerowie
Olmekowie - chronologia
Olmekowie
religia Olmeków
rytualne ofiary z ludzi
Majowie - historia w zarysie
Majowie i ich wierzenia
Palenque - wizytówka Majów
filmy
starożytni kosmici - dowód
Poszukując początkó człowieka - wykład Louise Leakey
odyseja rodzaju ludzkiego
tajemnice Majów
początki cywilizacji Majów
prawdziwa Atlantyda
ciekawostki
wielcy i sławni
kobiety
Archeologia i pokrewne
ogólnie
POLSKI TOP 2010
Sukcesy polskich archeologów w 2010 roku
największe odkrycia 2010
słownik archeologiczny
historia archeologii
metody badawcze
DNA z płytki nazębnej
metody datowania w archeologii
wydarzenia
średniowieczny gród w Giecznie
Must Farm
Pierwsze datowanie wikińskiej fortecy
Świątynia Hatszepsut w internecie
nieznane miasto Majów
pałac królestwa Kusz
ludzkie szczątki na poznańskiej budowie
Malowidła z Krainy Wąwozów
grobowiec w Aspen
rysunki z Nazca
najstarszy polski pochówek
Ceratopsy w Korei Płd.
Odkryto tajemnice grobowca sprzed 5 tys. lat
Indianie odkryli Europę
Rzymska łaźnia w Jerozolimie
Luba w Luclear-Art
archeologia podwodna
Heraklejon
norweski projekt
kraina MU
pierwowzór Nautiliusa
podwodna archeologia
gościnny wrak
paleontologia
niedźwiedzie jaskiniowe
mamut z Wysp Lachowskich
skamieniałości a ewolucja
wikingowie w Ameryce
wikingowie w Ameryce cd.
Z Afryki do Europy przez tysiące lat
białko sprzed milionów lat
linki
muzea archeologiczne
wydziały i instytuty
Genetyka
podstawy
struktura DNA
co z tym genem?
kod genetyczny
śmieciowe DNA
problematyczny uracyl
w służbie medycyny
odporność na HIV
badania genetyczne w onkologii
potomstwo dwóch ojców
enzymy żab w walce z białaczką
gen starości
pigułka młodości
genetyka roślin
GMO w rolnictwie
sposób na globalne ocieplenie
ciekawostki
badania genetyczne dawnych mieszkańców naszych ziem
teoria przerywanej równowagi
gen bólu głowy
Ziemia
geologia
główne jednostki geologiczne Europy
od Rodinii ...
słownik geologiczny
wulkany
budowa wnętrza Ziemi
ruch kontynentów
historia Ziemi
od Rodinii ...
Ziemia - alternatywy
Ziemia - alternatywy cd
podział dziejów Ziemi
żyjąca planeta
prądy i wiry
Oczyszczanie powietrza ogrzewa Ziemię
kambryjski wybuch życia
najstarsza woda na świecie
Jaskinie krasowe
sposób na globalne ocieplenie
Lustra i sztuczne wulkany ratunkiem dla Ziemi?
linki
muzea geologiczne
organizacje
wydziały i instytuty
strony prywatne
filmy
Pompeje Dalekiego Wschodu
wiek głupoty
Religia Fenicjan


Religia Fenicjan



Z czym nam się kojarzą Fenicjanie?
Z pewnością każdy z nas odpowie, że z pieniędzmi. Wszak to Fenicjanie wynaleźli pieniądz, jako środek płatniczy.
A co oprócz tego wiadomo o Fenicjanach? Niestety - brak źródeł historycznych powoduje, iż tak naprawdę wiemy o nich bardzo niewiele.
Geograficznie rzecz biorąc w I tysiącleciu p.n.e. Fenicja obejmowała tereny pomiędzy Górami Libanu a Morzem Śródziemnym (pomiędzy Szukszu, Arwadu i Akko).

Fenicjanie zakłądając kolonie na obszarze prawie całego basenu Morza Śródziemnego, od Cylicji i Cypru przez Afrykę północną i Italię, aż pod Kolumny Herkulesa i dalej, przenosili na zajmowane przez siebie tereny również własną kulturę i przekonania religijne.
W zasadzie religia Fenicjan była kontynuacją wierzeń kananejskich z okresu późnego brązu. Zgodnie z teorią Moscatiego, możemy ją osadzić w czasie od ok. 1200 r.p.n.e. aż do czasów hellenistycznych i rzymskich.

Podstawowym źródłem wiedzy na temat religii fenickiej są fenickie i punickie inskrypcje - jest to dość skąpe źródło, ponieważ niewiele zachowało się do czasów współczesnych.
Do źródeł należy również dodać inskrypcje neopunickie, kroniki w języku akadyjskim, jak również źródła literackie (Biblia hebrajska, teksty w Septuagincie, literatura hellenistyczna, łacińska).
O życiu i religii Fenicjan również dużo nam mówią źródła archeologiczne (odzyskane z wykopalisk).

Znamiennym jest porównywanie (w źródłach) bóstw fenickich do greckich, stosując kryteria podobieństw i różnic.
Zarówno w tekstach Homera, Herodota i innych, religia i wierzenia fenickie zajmują niewiele miejsca i są traktowane z wyraźną wrogością. Spora część wiedzy o nich pochodzi z tekstów Lucjana z Samosaty ( ok. 120 do ok. 190 - rzymski retoryk i satyryk, piszący w grece, uważany za twórcę satyry społecznej), historyka i teologa Euzebiusza z Cezarei (ur. ok. 264, zm. ok. 340) cytującego "Historię fenicką" Filona z Byblos (który sam przyznał, iż jest to jedyne tłumaczenie pracy Fenicjanina Sanchunthiona z II tysiąclecia p.n.e).
Nie są to zatem informacje "z pierwszej ręki", dlatego wymagają bardziej doględnej analizy i interpretacji.

W religii fenickiej znamienite jest występowanie triady bóstw w ważniejszych miastach.
W Byblos (z fen. Gebal) jest to El, Baalat i Adonis. W sydonie - Baal, Asztarte i Eszmun. W Tyrze - Melkart, Asztarte i Bait-Ili.
Bóstwa w poszczególnych miastach mają podobne funkcje. W zależności od miasta możemy przyjąć, iż w poszczególnych miejscach bóstw występuje mniej, a każde ma swoją dokładnie sprecyzowaną funkcję i jest ściśle związane z konkretnym miejscem. (Niektórzy badacze nie zgadzając się z tym dostrzegają najwyższego boga w Baalu-Szamaim)
Chociaż często jest przyjmowana koncepcja triady bóstw, jednak nie ma ona potwierdzenia w tekstach starożytnych. Występuje natomiast określenie "wszyscy bogowie", co sugeruje raczej odniesienie się do zgromadzenia bogów - wśród których bardziej istotne są ich funkcje, a mniej imiona.

Religia fenicka była ściśle związana ze składaniem ofiar - i to zarówno tych krwawych (byki, barany, kozy, sarny, gołębie, ale również i ludzie) jak i tych bezkrwawych (zboże, olej itp.). Choć często spotykamy się ze świętymi sadzawkami z rybami, to jednak brak jest dowodów na składanie ofiar właśnie z ryb.
Wiadomo jest, iż ofiary były uśmiercane, a następnie palone na ołtarzu w całości lub częściowo (duże zwierzęta częściowo spożywano). W niektórych przypadkach ofiary zawieszano na palu lub na świętym drzewie.

Więcej informacji na temat składania ofiar badacze czerpią ze źródeł punickich. A. Mrozek w "Religiach Starożytnego Bliskiego Wschodu" pisze:
"[...] Punicki cennik ofiar pochodzący z IV w.p.n.e. wskazuje na opłaty dla kapłanów przy różnych ofiarach oraz sposób rozdzielenia tych części zwierzęcia, które nie zostały spalone. Widać przy tym kontynuację określeń poszczególnych rodzajów ofiar znanych jeszcze z okresu brązu, czego świadectwem są też teksty z Ugarytu.[...]"
A. Mrozek wskazuje Biblię hebrajską (1Krl 18,20-40) i zawarty w niej opis składania ofiar przez Fenicjan, jako istotne źródło wiedzy o tym rytuale.
Zgodnie z Biblią Góra Karmel (miejsce składania ofiar) dla Fenicjan była święta, a wstęp na nią był ograniczony.
Po zabiciu (np. byka), poćwiartowaniu go i ułożeniu na ołtarzu, następowały tańce wokół ołtarza (wraz z nacinaniem sobie skóry) wykonywane przez proroków,nakłaniających w ten sposób Baala do zasiania ognia podpalającego drwa na ołtarzu.
Wśród panteonu bogów fenickich, wyjątkowo krwawy był Moloch. Tajemniczy bóg, niejednokrotnie potępiany w Starym Testamencie, miłujący się w ofiarach z dzieci. Czczono go pod postacią człowieka z głową byka. Ofiara dla Molocha polegała najczęściej na paleniu dzieci żywcem w "świętym ogniu", a służyć miał do tego specjalny posąg z brązu. Do dziś Moloch wywołuje kontrowersje. Część współczesnych badaczy poddaje w wątpliowość istnienie tego boga - uważają, że mógł być on jedną z wielu nazw Baala, a hebrajskie słowo "mlk" oznaczałoby po prostu ofiarę z dziecka.

W wierzeniach fenickich każde miejsce, zarówno jaskinia, grota, skała, rzeka a nawet gaje mogły zostać uznane za święte i oznaczone jako miejsce kultu. Takim najbardziej znanym miejscem był święty gaj i sadzawka Afqa u źródeł rzeki Adonis (obecnie Nahr Ibrahim).
W kultuze fenickiej (jak w większości, o ile nie we wszystkich znanych nam kulturach) w miejscach świętych wznoszono ołtarze, kaplice, posągi i świątynie. Budowa i utrzymanie świątyń było obowiązkiem władcy.
A. Mrozek pisze o świątyniach:
"[...] Pierwsza świątynia w Jerozolimie była zbudowana przez architektów i budowniczych z Tyru (1Krl 5-6) i stanowi dobry przykład fenickiej świątyni. Świątynia Aszterte w Kitionie na Cyprze, datowana na VIII w.p.n.e. stanowi odpowiednik świątyni z Jerozolimy.[...]"

Wśród Fenicjan istniałą ściśle określona hierarchia kapłańska. Kapłanem (kohen) mógł być mężczyzna lub kobieta, władca, jego małżonka lub królowa-matka.Kolegiom zrzeszającym wszystkich kapłanów przewodniczył arcykapłan.
Mniej znanym rodzajem kapłanó był kmr, związany z ofiarowaniem kadzidła w trakcie rytuałów. Zarządcę świątyni określano terminem opartym na `zwr, natomiast na zbh - przewodniczącego krwawych ofiar.
W pracy A. Mrożka czytamy:
"[...] Z kultem Melkarta związani byli funkcjonariusze kultu określani jako mqm`lm, czyli "budzący boga". W spisach świątynnych z Kition na Cyprze znajdują się listy płac dla budowniczych, pomocników, piekarzy i fryzjerów. Pojawia się też termin klbm, "psy", który jest rozumiany jako mężczyźni świadczący usługi seksualne. [...]"
Wszystkie znane nam fenickie rytuały erotyczne i ich opisy zawarte są w tekstach Herodota. I chociaż płodność (zarówno ludzka jak i ta dotycząca rolnictwa) w starożytnych kulturach miała zasadnicze znaczenie, jdnak brak wystarczających przesłąnek na potwierdzenie kultu płodności u Fenicjan.

Niewiele wiadomo na temat kalendarza świąt fenickich. Wiadomo, iż znalazły się w nim; Nowy Rok, wiosenne zrównanie dnia z nocą (obchody powrotu do życia Merkata w Tyrze), letnie przesilenie, święto Adonisa w Byblos (początek lata). Ze znanych źródeł wynika również, iż świętom towarzyszyły imprezy o charakterze sportowym.
Wiadomo również, iż modlitwa fenicka nierozerwalnie związana była ze ślubami i ich wypełnianiem. W życiu Fenicjan była istotnym elementem dnia codziennego.









Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
kontakt

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
religie
buddyzm
najnowsze
wszystkie
hinduizm
najnowsze
wszystkie
chrześcijaństwo
najnowsze
wszystkie
syberia
najnowsze
wszystkie
Europa
najnowsze
wszystkie
Azja
najnowsze
wszystkie
inne
najnowsze
wszystkie
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 80
Najnowszy Użytkownik: Andrewpaike
udostępnij


484932 Unikalnych wizyt

Powered by: PHP-Fusion v6.01.6 | Theme DX-Dark by: Daemon-X

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie